Fotoborduurwerk: herinnering, beeld en verhaal

Tijdens de Vredesweek geeft beeldend kunstenaar, fotograaf en filmmaker Handan Tufan een workshop fotoborduurwerk. De workshop sluit aan bij het thema van de Vredesweek en nodigt uit om stil te staan bij herinnering, geschiedenis en de manier waarop verhalen worden bewaard en doorgegeven. Wat blijft er over van een herinnering wanneer de mensen en gebeurtenissen op een foto niet meer bekend zijn? Kunnen we door er samen iets aan toe te voegen, een nieuwe betekenis geven aan een beeld uit het verleden?

Wat ga je doen?
Voor deze workshop werkt Handan met oude, gevonden en verweesde foto’s: beelden die ooit deel uitmaakten van iemands persoonlijke leven, maar waarvan de oorspronkelijke eigenaar of het verhaal vaak niet meer bekend is. Ze verzamelt dit soort foto’s onder andere op tweedehandsmarkten. Juist doordat we niet altijd weten wie de mensen op de foto zijn of wat hun verhaal was, ontstaat er ruimte voor onze eigen verbeelding en interpretatie. Tijdens de workshop kiest iedere deelnemer een foto en gaat daarop borduren. Met naald en draad wordt letterlijk een nieuwe laag aan het bestaande beeld toegevoegd. Een kleine steek kan een detail benadrukken, een herinnering oproepen of een heel nieuw verhaal laten ontstaan.

Praktische informatie
Ervaring met borduren is niet nodig. Het gaat vooral om het samen kijken, maken, praten en ontdekken. Zo ontstaat een gezamenlijke ruimte waarin oude beelden en nieuwe verhalen elkaar ontmoeten.
Deelname is gratis, we vragen alleen een vrijwillige bijdrage.

Over Handan Tufan
Handan Tufan is een in Amsterdam gevestigde beeldend kunstenaar, fotograaf en documentairemaker. Haar werk beweegt zich tussen documentaire, visuele storytelling en experimentele beeldtaal. Ze werkt veel met fotografie en archiefmateriaal en onderzoekt hoe persoonlijke en collectieve herinneringen zichtbaar kunnen worden gemaakt. In haar recente werk combineert ze fotografie met textiel en borduurwerk, waarbij het archief niet als een afgesloten verleden wordt gezien, maar als iets dat steeds opnieuw geïnterpreteerd en aangevuld kan worden.